Top 10 mysterieuze ontsnappingen uit de dierentuin

De verzorgers werden er gek van: telkens weer liep orang-oetan Fu Manchu buiten zijn verblijf, terwijl alle deuren op slot zaten. De baas van de dierentuin dacht dat de verzorgers de deur vergaten af te sluiten en dreigde ze zelfs te ontslaan!

Toen gingen ze stiekem kijken. Wat bleek? Fu Manchu had een stukje ijzerdraad gevonden. Daarmee peuterde hij het slot van een deur open — net als een inbreker in een film. En het allerslimste: hij verstopte het draadje tussen zijn lip en zijn tanden, zodat niemand het ooit zag.

Ook Ken Allen was een orang-oetan (die zijn blijkbaar héél goed in ontsnappen). Hij klom in 1985 maar liefst drie keer uit zijn verblijf, over muren die eigenlijk onbeklimbaar waren. En dan? Dan ging hij gewoon rustig wandelen en naar de andere dieren kijken, als een bezoeker.

De dierentuin verhoogde de muren en zette bewakers in burgerkleding neer om hem te bespioneren. Maar Ken Allen was slim: zolang er mensen keken, deed hij braaf. Zodra niemand keek… hup, weer naar buiten.

Op een ochtend was octopus Inky gewoon… weg. Het deksel van zijn aquarium stond die nacht een piepklein stukje open. Dat was genoeg. Inky perste zijn hele lijf door de kier (octopussen hebben geen botten, dus ze passen door bijna alles), liet zich op de grond zakken en kroop over de vloer.

Toen vond hij een afvoerpijp van ongeveer 50 meter lang die rechtstreeks uitkwam in… de zee. Inky glibberde erdoorheen en zwom de oceaan in. Vrij! Het enige spoor dat hij achterliet: een nat slijmspoor over de vloer.

Een jonge humboldtpinguïn — hij had geen naam, alleen het nummer 337 — klom op een dag over een rotswand én een hek, en plonsde in de baai van Tokio. Daar zwom hij maar liefst 82 dagen rond, midden tussen de grote schepen van een miljoenenstad.

Mensen zagen hem af en toe zwemmen, maar niemand kreeg hem te pakken: pinguïns zwemmen razendsnel. Hij zag er kerngezond uit en ving zelf zijn visjes. Pas na bijna drie maanden konden verzorgers hem eindelijk vangen.

Gorilla Evelyn ontsnapte in haar leven meerdere keren, en elke keer op een andere manier. Eén keer gebruikte ze klimplanten die te ver over de muur waren gegroeid als touwladder. Een andere keer klom ze op de rug van een andere gorilla en gebruikte hem als springplank — teamwork!

Eenmaal buiten deed ze niemand kwaad. Ze wandelde een uurtje rond en bekeek de dierentuin eens van de andere kant, terwijl alle bezoekers snel naar binnen werden gebracht.

Brilbeer Juan had een plan in drie stappen. Stap 1: gebruik een boomstam om over de gracht rond je verblijf te komen. Stap 2: klim over de muur. Stap 3: geniet van je vrije dag!

En dat deed hij. Juan wandelde regelrecht naar de speeltuin van de dierentuin, bekeek de glijbaan en ging even op de draaimolen zitten. Uiteindelijk kreeg hij een slaappijltje en werd hij snurkend teruggebracht. Volgens iedereen die erbij was: de gezelligste ontsnapping ooit.

Op een ochtend was rode panda Rusty nergens te vinden. Waarschijnlijk waren boomtakken door de regen zwaar geworden en naar beneden gebogen — en zo had Rusty ineens een loopbrug over het hek. Weg was-ie.

De dierentuin vroeg iedereen om hulp op internet. Een paar uur later maakte iemand in een woonwijk een foto van een raar rood beestje in de bosjes en zette die online: "Is dit misschien die verdwenen panda?" Ja dus! Rusty werd veilig opgehaald.

Bij flamingo's in dierentuinen worden de veren van de vleugels bijgeknipt zodat ze niet weg kunnen vliegen. Maar bij flamingo nummer 492 waren ze nét te laat. Op een winderige dag in 2005 sloeg hij zijn vleugels uit en vloog de lucht in — voorgoed.

En nu komt het mysterieuze: hij overleefde het gewoon! Jarenlang werd nummer 492 telkens weer gespot langs de kust van Texas, honderden kilometers verderop. Vogelaars gaven hem de bijnaam "Pink Floyd". Zelfs zeventien jaar later werd hij nog gezien: kerngezond en spierroze.

Terwijl een verzorger zijn kooi schoonmaakte, zag steenarend Goldie zijn kans en vloog het grote park naast de dierentuin in. Daar bleef hij twaalf dagen lang hoog in de bomen zitten, terwijl half Londen kwam kijken. Er ontstonden zelfs files van al die nieuwsgierige mensen!

De brandweer, ladders, netten, lokvogels — niets werkte. Goldie was iedereen te slim af. Uiteindelijk lokte zijn eigen verzorger hem naar beneden met zijn lievelingseten. Toen hij terug was, verdubbelde het aantal bezoekers van de dierentuin: iedereen wilde de beroemde Goldie zien.

Na een storm lag er een afgebroken tak in het chimpanseeverblijf. De verzorgers dachten er niks van. De chimpansees wél. Ze zetten de tak samen rechtop tegen de muur — als een echte ladder — en klommen er één voor één overheen. Bezoekers filmden hoe een chimpansee doodleuk over het wandelpad liep.

En toen gebeurde het gekste: de chimpansees klommen even later gewoon zelf weer terug naar binnen. De verzorgers zeiden: "Ze zijn slim genoeg om te weten dat ze thuis horen." Even buiten kijken was blijkbaar genoeg.