In 1958 lanceerde speelgoedbedrijf Wham-O een simpele plastic hoepel. Niemand verwachtte wat er daarna gebeurde: in vier maanden tijd verkochten ze 25 miljoen hula hoops. In ÊÊn jaar: 100 miljoen! Bijna elk kind op aarde draaide mee. Volwassenen ook. Het was overal: op straat, in de tuin, op tv.
Een klein eitje met een scherm. Binnenin: een piepklein digitaal dier dat je moest voeren, wassen en knuffelen â anders ging het dood. Kinderen namen hun Tamagotchi mee naar school, wakker in de nacht en zelfs naar verjaardagsfeestjes. Sommige scholen verboden ze omdat niemand meer oplette.
J.K. Rowling schreef een boek over een jongen met een bril en een litteken. Het werd het bestverkochte boekenreeks in de geschiedenis. 500 miljoen boeken verkocht in 80 talen. Kinderen die normaal nooit lazen, stonden om middernacht in de rij voor de volgende aflevering. Scholen begonnen er lessen over te geven.
Eerst was er Musica.ly, daarna TikTok. Opeens dansen mensen overal ter wereld dezelfde moves op hetzelfde liedje. De Renegade, Savage Love, Blinding Lights â dansen werden in dagen wereldwijd overgenomen. Oma's, leraren, presidenten: iedereen deed mee. Je ouders deden het waarschijnlijk ook.
Een driehoekig dingetje dat ronddraait. Dat is alles. En toch werd het in 2017 het meest gekochte speelgoed ter wereld. Elke winkel had ze uitverkocht. Elk kind wilde er ÊÊn. Fabrieken konden niet bijhouden. Ze waren in alle toplijsten van Amazon gelijktijdig. Scholen verboden ze massaal. En zo snel als ze kwamen, verdwenen ze ook weer â alles binnen ÊÊn jaar.