Briljant, nutteloos, of allebei tegelijk? Oordeel zelf!
In 1975 begon Gary Dahl gewone stenen te verkopen als "huisdier". In een luxe doosje met stro, inclusief een handleiding van 32 pagina's hoe je je steen moest trainen. Je kon hem leren zitten, liggen... maar ja, meer dan dat doet een steen niet. Het grappige? Hij verkocht er vijf miljoen van, in zes maanden tijd.
In 2001 beloofde de Segway dat auto's zouden verdwijnen en steden zouden veranderen. Grote techbazen zeiden dat het "groter dan het internet" zou worden. In werkelijkheid reed je er een beetje raar op, kost het apparaat vijfduizend euro en wordt het nu vooral gebruikt door beveiligingsbeambten en toeristen op stadsrondritten.
Nintendo bracht in 1989 een handschoen uit waarmee je games kon bedienen door je vingers te bewegen. Klinkt gaaf! Helaas werkte hij zo slecht dat je hand uren pijn deed en je character nergens heen ging waar jij hem heen wilde sturen. Hij werd na een jaar stilletjes van de markt gehaald. Nu is hij een legende.
Google maakte een bril met een mini-scherm en camera waarmee je de wereld kon filmen zonder dat iemand het doorhad. Restaurants en bioscopen verboden het ding meteen. Mensen noemden gebruikers "glassholes". De bril kostte 1500 dollar en zag er ook nog eens superraar uit. Google stopte ermee in 2015.
In 1996 bedacht een Japanse vrouw een digitaal kipje op een sleutelhanger dat je moest voeren, wassen en knuffelen. Als je vergat het te verzorgen, ging het dood. Klassen werden verboden om ze mee te nemen naar school. Ouders moesten midden in de nacht hun kind's Tamagotchi voeren. Wereldwijd werden er 80 miljoen stuks verkocht.
Je denkt dat de selfie stick iets nieuws is? In 1983 vroeg een Japanner al patent aan op een uitschuifbare stok om je camera op te zetten voor een foto van jezelf. Niemand vond het nuttig. Dertig jaar later ging hij met miljoenen tegelijk over de toonbank. Musea en pretparken verbanden hem snel vanwege gevaar voor andere bezoekers.
NASA bedacht een loopband waarbij je in een soort luchtballon-broek kruipt. Die broek blaast op en tilt je gedeeltelijk van de grond, zodat je gewicht voelt alsof je op de maan loopt. Sporters gebruiken hem om te trainen terwijl ze geblesseerd zijn. Je ziet eruit als een astronaut die zijn broek verloren heeft.
Een moeder en haar zoon bedachten een plastic krukje dat je voor je toilet zet, zodat je met opgetrokken knieën zit tijdens het plassen/poepen. Klinkt gek, maar artsen bevestigden dat de houding inderdaad beter is voor je buik. Ze maakten een reclamefilm met een eenhoorn die regenboogijs poept. Die video heeft 170 miljoen views op YouTube.
In 1960 installeerde een bioscoopuitbater buizen onder elke stoel die geuren de zaal inblies terwijl de film speelde. Bloemen roken naar bloemen, de zee naar zout water. Klinkt geweldig! Alleen: de geuren kwamen te laat of te vroeg, de bioscoop stonk daarna uren naar alles door elkaar, en mensen kregen hoofdpijn. Eén film, één bioscoopzaal, einde verhaal.
In de jaren 1930 waren artsen ervan overtuigd dat baby's veel frisse lucht nodig hadden. Flatbewoners zonder tuin hadden echter geen buitenruimte. Oplossing: een metalen kooi die je aan de buitenkant van je raam hing, hoog boven de straat, waar je je baby in legde. Kranten schreven er enthousiast over. Nu zou dit misschien iets anders opleveren dan een positief artikel...